இலக்கியமும் இசையுமுமான வாழ்வு கவிஞர் சுகுமாரனுடனான உரையாடல் சந்தித்தோர்: வேலாயுதம் பொன்னுசாமி, குமரேஸ்வரன், அழகுராஜ், கருப்பண்ணா அழகுராஜ்: பிற மொழிகளிலிருந்து தமிழுக்கு வரும் மொழிபெயர்ப்புகள் குறித்துத் தங்களுடைய கருத்து என்ன? சுகுமாரன்: பிற மொழிகளில் உள்ள நல்ல படைப்புகளைத் தமிழுக்குக் கொண்டு வர வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் பலர் மொழிபெயர்க்கிறார்கள். ஆனால், தமிழ் மொழிக்குக் குறிப்பிட்டத்தக்க ஏதேனும் ஒரு பங்களிப்பை அல்லது சிறப்பைச் சேர்க்கும் என்றால் மட்டுமே அந்த மொழிபெயர்ப்புக்கு உண்மையான மதிப்பு இருக்கும். அப்படியான மொழிபெயர்ப்புகளே இங்கு நிலைத்து நிற்கும். அழகுராஜ்: பிற மொழித் தழுவல்கள் அல்லது பாதிப்பில் உருவாகும் படைப்புகள் போலச்செய்தல் (Copy/Plagiarism) ஆகிவிடாதா? தமிழ் எழுத்தாளர்களுக்கு இது ஒரு நெருக்கடியை உருவாக்குமா? சுகுமாரன்: நிச்சயமாக இல்லை. எந்தவொரு படைப்பும் திடீரென்று ஆகாயத்தில் இருந்து இறங்கி விடுவதில்லை. அது ஏதேனும் ஒரு படைப்பின் கிளையாகவோ அல்லது பாதிப்பாகவோ உருவாகிறது. உதாரணமாக, நமது பெரும் காவியமான கம்பராமாயணம், வால்மீகியின் ராமாயணத்தைத் தழுவி எழுதப்பட்டிருந்...
கல்லூரிகள் டூ பல்கலைக்கழகங்கள் -மா. அன்பரசு பல்கலைக்கழகங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பது கல்வி வளர்ச்சியின் அடையாளமா? அல்லது ஏற்கெனவே இருக்கும் கல்வி நிறுவனங்களின் தரத்தை உயர்த்துவதுதான் உண்மையான வளர்ச்சியா? தமிழ்நாட்டில் உயர்கல்வி தொடர்பான புதிய விவாதத்திற்கு வழிவகுத்திருக்கிறது, செப்டம்பர் 8, 2026 அன்று சட்டப்பேரவையில் நிறைவேற்றப்பட்ட தமிழ்நாடு தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள் (திருத்தச்) சட்டம், 2026. தனியார் பல்கலைக்கழகங்களைத் தொடங்குவதற்கான சில நிலம் மற்றும் நிதி நிபந்தனைகள் தளர்த்தப்பட்டுள்ளன. இதனால் ஏற்கெனவே செயல்பட்டு வரும் சில கல்லூரிகள் எதிர்காலத்தில் பல்கலைக்கழகங்களாக மாறுவதற்கான பாதை எளிதாகலாம். இது உயர்கல்வி வளர்ச்சிக்கான நல்ல வாய்ப்பா? நிச்சயமாக சில நன்மைகள் இருக்கின்றன. ஆனால் இந்தச் சட்டத்தைப் பற்றி பேசும்போது ஒரு கேள்வியைத் தவிர்க்க முடியாது. தமிழ்நாட்டில் ஏற்கெனவே இருக்கும் அரசு பல்கலைக்கழகங்களும் அரசு கல்லூரிகளும் போதுமான அளவு வலுப்படுத்தப்பட்டுள்ளனவா? எண்ணிக்கை அதிகரிப்பதா… தரம் உயர்வதா? தமிழ்நாடு உயர்கல்வியில் முன்னணி மாநிலங்களில் ஒன்று. ஏராளமான பல்கலைக்கழகங்களும் ஆயிரக்க...
மா. அன்பரசு குறுங்கதைகள் கைமாத்து திருச்சி கருமண்டபத்தில் ஒரே தெருவில் வசித்தார்கள் சந்தியாவும் சுமதியும். சந்தியாவின் வீடு பெரியது. சுமதியின் வீடு இரண்டு அறைகள் கொண்டது. வீடுகளுக்கிடையே வித்தியாசம் இருந்தது. அவர்களுக்கிடையே இல்லை. சந்தியா அழைத்தால் சுமதி ஓடிவந்துவிடுவாள். வீட்டு வேலை, தோட்ட வேலை, கார் ஓட்டுவது என எதுவாக இருந்தாலும் மறுப்பதில்லை. அவளுக்குக் கிடைத்த கூலியை வாங்கிக்கொள்வாள். ஆனால் ஒரு விஷயத்தை மட்டும் ஒருபோதும் செய்யவில்லை. பணம் கேட்கவில்லை. “உனக்கு ஏதாவது தேவைப்பட்டா என்னிடம் கேட்கலாமே?” என்று ஒருநாள் சந்தியா கேட்டாள். “நீங்க வேலை கொடுக்கிறீங்களே அக்கா. அதுவே போதும்.” “அப்படியென்றால் அவசரச் செலவு?” “லட்சுமிகிட்ட கைமாத்து வாங்கிக்குவேன். திருப்பிக் கொடுத்துடுவேன்.” அந்தப் பதில் சந்தியாவுக்குள் ஏதோ ஒன்றை அசைத்தது. என்னிடம் ஏன் கேட்பதில்லை? மறுநாள் லட்சுமியிடம் பேசினாள். “இனிமே சுமதிக்குப் பணம் கொடுக்காதே.” “ஏன் அக்கா?” “சும்மா கொடுத்துக்கிட்டே இருந்தா பழக்கமாகிடும்.” அந்த வார்த்தை சுமதியிடம் போய்ச் சேர்ந்தது. அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை. மறுநாள் சந்தியா அழைத்தாள். “சுமதி, க...
Comments
Post a Comment